X
تبلیغات
رایتل

کربوهیدرات‌ها و خستگی


متأسفانه به طور طبیعی نمی‌توان مقدار زیادی گلیکوژن در عضلات ذخیره کرد؛ لذا،

مقدار گلیکوژن عضلانی ممکن است فقط برای یک ساعت ورزش شدید هوازی دوام

داشته باشد. همان طوری که ذخایر گلیکوژن عضلانی درحین ورزش‌های طولانی

خالی می‌شود، خون کمک می‌کند تا برای حفظ تولید انرژی در یک سطح معینی گلوکز

را از کبد به عضلات آزاد نماید. ولی چون ذخایر گلیکوژن کبد هم محدود است، نهایتاً

کبد برای تهیه گلوکز مناسب خون ناتوان خواهد شد.


به روش‌های مختلف منابع محدود کربوهیدرات بدن در خستگی دخالت دارند.


در مسابقات استقامتی با انفجارهای سریع متناوب در مدت زمان طولانی مثل: فوتبال

و بسکتبال و هم مسابقات هوازی طولانی مثل دو ماراتن(km195/42) مؤثرتر

می‌باشد.


اساساً یک بازیکن فوتبال، نود دقیقه یا بیشتر را با سرعت زیاد در فواصل پراکند،

دوهای بسیار سریع با زمان‌های برگشت به حال اولیه کم همراه با دویدن‌های

طولانی، نرم و آهسته (jogging) می‌دود. در حین دوهای خیلی سریع تارهای

عضلانی FT به سرعت گلیکوژن را مورد استفاه قرار می‌دهند، بالاخره، در طول مراحل

پایانی نیمه‌ی دوم مسابقه، گلیکوژن این تارها، برای تحمل دوهای خیلی سریع ممکن

است کاهش پیدا کند. این عدم توانایی برای حفظ سرعت مطلوب در طول بازی

نمونه‌ای از خستگی است.


در یک دوی ماراتن خستگی به دلایل مختلفی اتفاق می‌افتد:


اولاً کاهش گلوکز خون این دوندگان، مغز را از منبع انرژی اصلی خود محروم نموده و

نهایتاً دونده احساس ضعف خواهد کرد.


ثانیاً تخلیة گلیکوژن در تارهای عضلانی
ST در پایان مسابقه، ممکن است اثرات

مختلفی برجا بگذارد. گرچه برای تارهای ST چربی به عنوان یک منبع انرژی لازم

خواهد بود و چون سیستم انرژی اکسیژن نمی‌تواند به همان سرعتی که (ATP) از

گلیکوژن تأمین می‌کند، از چربی تأمین نماید، سرعت، رفته رفته کاهش خواهد یافت.

اگر بخواهید سرعتتان را با تولید مقدار (ATP) کافی حفظ نمایید، تعداد تارهای

عضلانی FT جدیدی لازم خواهید داشت. از آنجایی که مشخص شده که انرژی روانی،

تارهای عضلانی FT را فعال می‌کند، لذا حفظ سرعتتان از نظر روانی استرس‌زا و

خسته کننده خواهد بود.


پرواضح است، نظریة اساسی زیر، استفاده از کربوهیدرات‌ها را به عنوان یک کمک

نیروزا در جهت حفظ سطوح گلوکز مناسب خون و گلیکوژن عضله در حین ورزش‌های

شدید طولانی مورد حمایت قرار می‌دهد.